Sportpsychologie
Sportpsycholoog op de Spelen - Paralympics
Sporter Blog Sportpsychologie Blog G-sportDe Paralympische Spelen liggen alweer enkele weken achter ons. Onze Paralympische atleten hebben het onwerkelijk goed gedaan, nóg beter dan vijf jaar geleden in Rio. De atleten staan niet alleen op de Paralympics, maar worden omringd door een heel team vol (para)medische sportprofessionals (soms vanop een afstand, soms van vlakbij). Zo is Els Snauwaert sportpsycholoog bij het Belgian Paralympic Team en beleefde de Spelen mee vanop de eerste rij in Tokio. Ze vertelt je over de voorbereiding van de Belgische atleten en over hoe ze de Paralympics heeft ervaren als sportpsycholoog.
Na de Olympische Spelen al heel intens op afstand meebeleefd te hebben met de sporters die we binnen Sport Support® begeleiden, mocht ik een paar weken later zelf vertrekken naar de Paralympics. Het was de zesde keer (Athene, Turijn, Peking, Londen, Rio) dat ik de kans kreeg van Parantee-Psylos om mijn werk als sportpsycholoog ter plekke uit te voeren. Een piekmoment voor sporters en coaches, evenals voor de staf en mezelf.
In de werking van Parantee-Psylos passeren alle sporters met een elite-statuut sowieso langs mij voor een uitgebreide mentale profielopmaak en een feedbacksessie. Mentale werkpunten worden bepaald, ze leren mij en mijn stijl van werken kennen, we kijken hoe ze zullen samenwerken met een sportpsycholoog of niet. Een begeleidingstraject kan zeer kort zijn, of een langdurige opvolging zijn, en alle sporters kennen me. Indien nuttig verwijs ik hen door naar een collega dichter bij waar ze wonen en hou hiermee dan contact. De coach wordt telkens betrokken bij zo’n traject en zo komen we tot een optimale en open samenwerking. Een heel mooie en efficiënte werkwijze om samen naar een event toe te werken.
Deze Paralympics waren voor mij - en ik denk voor heel ons team - super intens. Zo veel medailles (15!) naast echte tegenslagen (afkeuring zitpositie E. Vromant), hallucinante gebeurtenissen (sabotage wheelers), communicatieproblemen en grote ontgoochelingen (die er altijd wel zijn…). Als sportpsycholoog ben je vooral bezig met het algemeen welbevinden van het volledige team. Natuurlijk volg je de sporters die je begeleidt maximaal op naar hun prestatiemoment. Mentale fine-tuning heet dat, want het basiswerk is thuis al geleverd. Bij de andere sporters hou je vinger aan de pols (vaak ook via de coach) en stel je je beschikbaar op. On-the-spot sporters tips and trics geven hoort er ook bij. Je voelsprieten staan continu op. Je merkt wanneer sporters, coaches, stafleden het moeilijk hebben, ontgoocheld zijn, of nood hebben aan een luisterend oor. Je probeert discreet en proactief te handelen als je dingen ziet gebeuren. Je werkt intens samen met de coaches, en ook met het ganse team, zeker als er zich een crisis voordoet. Je motiveert het begeleidingsteam als het wat minder loopt. Je geeft advies en een klankbord aan begeleiders en coaches in the moment.
Als topsportpsycholoog moet je daar op scherp staan en is het een zalige rush waarin je van de ene wedstrijd naar de andere leeft, van de ene positieve of negatieve gebeurtenis naar de andere, altijd met oog voor de mens. Een rollercoaster aan emoties voor iedereen, waar jij zelf het hoofd koel probeert te houden. Ik hou van mijn job, in de coulissen maar met een prestatie-bevorderende, positieve, motiverende impact op het geheel. Ik hou van dit soort écht teamwerk in een sfeer van vertrouwen. Dank aan alle coaches en het Tokio-team. En nu op naar Parijs 2024.










